Recenzja książki Turning Points, edycja Mona Maali

Recenzja książki Turning Points, edycja Mona Maali

Recenzja: Katarzyna Macios

National Stuttering Association jest największą organizacją, która od wielu dekad wspiera osoby doświadczające jąkania, ich bliskich oraz specjalistów, zainteresowanych tym tematem. Ich działania można śledzić zarówno na stronie www.westutter.org jak i na social mediach. Publikowane rolki i projekty graficzne zawierają hasła, zachęcające do publicznej dyskusji. Są to też pewnego rodzaju manifesty osób, które w końcu odnalazły dla siebie komfortową niszę i mogą w nieskrępowany sposób wyrażać siebie.

Zapoznając się z książką Turning Points, znajduję potwierdzenie dla swoich dotychczasowych poglądów na temat kapitału społecznego, który budują ruchy samopomocy. Ich działalność wzmacnia osoby wykluczone, wyróżniające się określonymi cechami. W bezpiecznej przestrzeni, bez barier stereotypów, wyłaniają się talenty przywódcze, organizacyjne, artystyczne. Bez wsparcia te zasoby mogłyby nigdy się nie ujawnić.

Piętnaście esejów przybliża czytelnikom refleksje i doświadczenia, które mogą być zupełnie nieznane osobom z płynnie mówiącej większości. Dzięki temu treść książki inaczej wpłynie na percepcję różnych grup odbiorców. W każdej osobistej historii poznajemy tytułowe „punkty zwrotne”, które wpłynęły na zmianę postaw wobec jąkania. Druga część zawiera eseje trzech specjalistów (speech-language pathologists).

Wiele razy poruszane są wątki relacji rodzinnych, w których konfrontują się różne priorytety i wizje funkcjonowania w życiu społecznym i zawodowym. Rodzina często utożsamia płynność z możliwością osiągania sukcesów i pełnego rozwijania swojego potencjału, w czasie gdy osoby doświadczające jąkania poszukują własnej ścieżki wyrażania siebie. Bywają one również osamotnione i niezrozumiane w wątpliwościach dotyczących akceptacji jąkania.

Zaufałam tej książce, by powoli, słowo po słowie, porównywać własne doświadczenia z innymi. Refleksje autorów esejów są bardzo głębokie, esencjonalne, momentami intymne, odsłaniające lęki i niepewność. Świadectwa są w pełni świadome, zbudowane na wiedzy, zdobytych zasobach i obserwacji. Dostrzeżono w nich indywidualne potrzeby osoby doświadczającej jąkania, z podkreśleniem tego, że każdy przychodzi z własnym bagażem doświadczeń.

Zachęcam do lektury wszystkich terapeutów, zwłaszcza tych, którzy być może wcześniej mieli wątpliwości co do potencjału intelektualnego i zasobu słownictwa osób doświadczających jąkania. Wierzę w to, że chociaż część z nich uwierzy swoim klientów i w ich pełne prawo do wybierania takiego rodzaju terapii, która będzie zgodna z ich charakterem, nawykami i wartościami.