MAJ

Piąte spotkanie koncentrowało się wokół dwóch perspektyw – uważnego słuchania oraz odwagi do pokazywania własnego sposobu mówienia. Uczestnicy mieli okazję przekonać się, że komunikacja to proces tworzony wspólnie przez wszystkich rozmówców, a poczucie bycia wysłuchanym często zależy bardziej od postawy słuchacza niż od sposobu wypowiadania słów.

Zajęcia rozpoczęły się od krótkiej aktywności integracyjnej angażującej dzieci do poszukiwania przedmiotów o określonych cechach. Zabawa sprzyjała spontanicznym wypowiedziom, kreatywności oraz wzajemnemu poznawaniu się poprzez przedmioty, które dzieci uznały za ważne lub ciekawe.

Centralnym elementem spotkania były ćwiczenia rozwijające umiejętność uważnego słuchania. Uczestnicy pracowali w małych grupach, kolejno wcielając się w rolę mówcy, słuchacza i obserwatora. Dzięki zmianie perspektyw mogli doświadczyć, jak wiele znaczą drobne zachowania – cierpliwość, nieprzerywanie wypowiedzi, utrzymywanie kontaktu wzrokowego czy okazywanie zainteresowania rozmówcy. Wspólna refleksja po zakończeniu ćwiczeń pokazała, że właśnie takie elementy budują poczucie bezpieczeństwa i zachęcają do swobodniejszego zabierania głosu.

Kolejna część zajęć poświęcona była zastanowieniu się, jak w prosty i zrozumiały sposób opowiadać innym o jąkaniu. Pracując zespołowo, dzieci przygotowywały plakaty przeznaczone dla rówieśników. Powstałe prace podkreślały, że jąkanie jest jednym z wielu sposobów mówienia i nie powinno stanowić podstawy do oceniania drugiej osoby. Uczestnicy proponowali własne hasła oraz wskazówki zachęcające do cierpliwego słuchania, zadawania pytań i okazywania szacunku rozmówcom.

W dalszej części spotkania dzieci rozmawiały o tym, że każda osoba jąka się w nieco inny sposób. Wspólnie omawiano różne rodzaje niepłynności, dzielono się własnymi doświadczeniami oraz podejmowano pierwsze próby dobrowolnego jąkania. Ćwiczenie stało się okazją do lepszego poznania własnego sposobu mówienia, zauważenia towarzyszących mu myśli i emocji oraz oswojenia niepłynności w bezpiecznej, wspierającej atmosferze.

Spotkanie zakończyło się krótkim podsumowaniem, podczas którego uczestnicy dzielili się tym, co było dla nich najbardziej wartościowe. W wielu wypowiedziach pojawiała się refleksja, że każdy zasługuje na cierpliwego słuchacza, a różnorodność sposobów mówienia jest naturalnym elementem komunikacji. Zajęcia sprzyjały budowaniu wzajemnego zaufania, wzmacnianiu otwartości oraz rozwijaniu gotowości do mówienia o własnych doświadczeniach.