Podczas marcowego spotkania realizowano cele związane z rozwijaniem umiejętności świadomego używania głosu, wzmacnianiem samorzecznictwa oraz budowaniem odporności i pewności siebie w sytuacjach komunikacyjnych. Zajęcia rozpoczęły się aktywnością poświęconą rozpoznawaniu różnych cech głosu. Dzieci uczyły się identyfikować takie właściwości, jak głośny, cichy, szybki, wolny, napięty, czy luźny, obserwując, a także samodzielnie próbując różnych sposobów modulowania głosu. Uczestnicy mieli okazję zauważyć, że zmiana tempa, natężenia i wysokości głosu może wpływać na sposób odbioru wypowiedzi i pomagać w podkreślaniu ważnych treści.

W kolejnej części spotkania dzieci pracowały nad znaczeniem pozytywnych afirmacji w różnych sytuacjach komunikacyjnych. Podczas pracy w mniejszych grupach tworzyły wspierające komunikaty, które mogą pomagać w momentach napięcia lub niepewności. Uczestnicy zastanawiali się, jakie słowa mogą dodać im odwagi podczas odpowiadania na forum klasy, czy przedstawiania się nowej osobie.

Następnie poświęcono czas na planowanie dobrej wypowiedzi. Dzieci wspólnie tworzyły strukturę prezentacji, porządkując jej najważniejsze elementy, takie jak wstęp, przedstawienie się, samookreślenie, rozwinięcie, kluczowe przesłanie, podsumowanie i zakończenie. Szczególną uwagę poświęcono znaczeniu otwartego jąkania w komunikacji.

W ostatniej części spotkania dzieci ćwiczyły krótkie prezentacje na wybrane przez siebie tematy, wykorzystując wcześniej omówione elementy dobrej wypowiedzi oraz świadomą modulację głosu. W bezpiecznej atmosferze mniejszych grup miały możliwość praktycznego przećwiczenia swojego wystąpienia. Zajęcia zakończyły się krótkim podsumowaniem, w którym dzieci dzieliły się tym, co najbardziej doceniają w swojej grupie oraz co szczególnie podobało im się podczas wspólnej pracy.

Kolejne spotkanie warsztatowe LOGOLAB-THE CARE skierowane dla rodziców dzieci jąkających się odbyło się w formule zdalnej w marcu i koncentrowało się na rozwijaniu umiejętności wspierania własnego dziecka się w codziennych sytuacjach komunikacyjnych, zgodnie z założeniami modelu CARE.

Głównym celem spotkania było wzmacnianie kompetencji opiekunów w zakresie otwartego mówienia o jąkaniu, zauważania i doceniania skutecznej komunikacji dziecka oraz budowania jego odporności psychicznej.

W pierwszej części spotkania rodzice dzielili się refleksjami na temat potencjalnych korzyści płynących z jąkania, co stanowiło punkt wyjścia do dalszej dyskusji o budowaniu pozytywnej narracji wokół różnorodności komunikacyjnej dziecka. Następnie odwołano się do tematu „banku afirmacji”, rzecznictwa wobec własnego dziecka oraz wzmacniania jego odporności, odnosząc się do założeń CARE.

Kolejnym elementem było obejrzenie materiałów filmowych, które stały się pretekstem do rozmowy o codziennych wyzwaniach komunikacyjnych. W dalszej części zaprezentowano zagadnienie mikroagresji oraz pochwały opisowej. Rodzice zastanawiali się, czy wcześniej spotkali się z tymi pojęciami, jakie mają wobec nich przemyślenia oraz jakie funkcje mogą pełnić w komunikacji z dzieckiem. Kluczową częścią spotkania była rozmowa z Gościem Specjalnym, dorosłą osobą jąkającą się, która podzieliła się swoimi doświadczeniami, emocjami i praktykami. Wspólna dyskusja pozwoliła wszystkim uświadomić znaczenie świadomego wzmacniania dziecka poprzez adekwatne i konkretne komunikaty.