Podczas lutowych warsztatów stworzyliśmy bezpieczną i wspierającą przestrzeń zarówno dla dzieci, jak i dla ich rodziców, koncentrując się na wzmacnianiu skutecznej, autentycznej komunikacji oraz budowaniu otwartej postawy wobec jąkania. Wspólnie skupialiśmy się na wzmacnianiu autentycznej, naturalnej komunikacji oraz na budowaniu otwartej, wspierającej postawy wobec jąkania jako części ludzkiej różnorodności. Z dziećmi odkrywaliśmy poprzez zabawę, współpracę i scenki z życia codziennego, co pomaga w porozumieniu, jak można mówić o sobie z odwagą i jasnością oraz jak rozpoznawać i doceniać własne mocne strony w mówieniu. Szczególnie poruszającym elementem był wspólny „bank afirmacji”, w którym dzieci nawzajem dostrzegały swoje talenty, uważność i obecność w rozmowie, doświadczając, że ich sposób komunikacji jest wartościowy i ważny.

Równolegle rodzice mieli okazję zatrzymać się, podzielić refleksjami i porozmawiać o tym, co oznacza otwartość wobec jąkania w codziennym życiu rodziny. Wspólnie zastanawialiśmy się, jak wspierać naturalną, spontaniczną mowę dzieci, jak wzmacniać poczucie dumy z własnego sposobu komunikacji oraz jak drobne, codzienne reakcje dorosłych mogą budować bezpieczeństwo i zaufanie. Inspiracją do rozmów był ruch Stuttering Pride, pokazujący jąkanie jako część tożsamości, którą można przyjmować z godnością i dumą. Rodzice również tworzyli afirmacje, czułe, szczere słowa dla dzieci, które mają przypominać o sile relacji, akceptacji i wzajemnym wsparciu. Warsztaty pozostawiły uczestników z poczuciem wspólnoty, bliskości i przekonaniem, że razem można budować świat, w którym każdy sposób mówienia ma swoje miejsce.